Ik wil graag een automatische email bij elk nieuw blog

maandag 13 mei 2013

Dag 28 - Eindelijk, Schotland!

Gisteren was ondanks slechts 35 km toch nog zwaar, vanwege de immens vele veenstukken. In een gehucht met de illustere naam Cottonhopeburnfoot, kwam ik vrij uitgeput aan (en doornat van veenprut en regen, geen opwekkende combinatie moet ik zeggen) maar Frank sloeg zijn arm om me heen en Herschel likte mijn gezicht, dus verbazingwekkend snel was ik hersteld (met vers fruit en ander goeds in de teepee).
Vandaag opnieuw meer van hetzelfde - de Pennine Way noem ik intussen oneerbiedig de PeatWay - alleen is de milde regen nu veranderd in een heviger soort, heftige buien maar ook zon erna. Het doet me dan ook geen hartzeer deze muddy 'trail' vanochtend te verlaten. Nergens minder dan op de grens met Schotland. Jawel, op de nok van de Cheviots, hoog boven de Lowlands richting Jedbergh, is daar dan de lang verwachte Magic Border. Ik zal nog een tijdlang de kiezen op elkaar moeten houden want pas vanaf Loch Lomond wordt het echt mooi, maar toch weer een mijlpaal.
Ik zeg het eeuwenoude veen vaarwel - ik weet het, veengebieden zijn uniek en worden steeds zeldzamer, maar straks in de Highlands krijg ik er nog genoeg - dus voor nu is het mooi geweest.
Naar Melrose gaat het vandaag (teepee, camping, vriendjes), eerst kilometers lang over Dere Street, een Romeinse (dus lineaalrechte) weg, mooi onverhard en 40 jaar ouder nog dan Hadrian's Wall (waarmee meteen maar blijkt hoe relatief zo'n noordelijke grens was), in opdracht van Agricola aangelegd, oorspronkelijk helemaal van York tot aan Edinburgh (die Romeinen wisten wel van aanpakken). Vanaf Jedbergh volg ik dan bij windkracht 6-7 de Cuthberts Way en al is het herfstig, koud, nog nauwelijks een blad aan de bomen, ik loop met een vette smile want eindelijk, eindelijk ben ik in Schotland.

5 opmerkingen:

Erik & Ernie zei

Hi Jolanda, Welkom in Schotland ;)mooie tocht maak je. Groet aan Frank. Erik en Ernie (Domburg-Suriname)

Anoniem zei

Ha Jolanda,
jee wat geef jij mij inspiratie! Ik word helemaal blij van jouw dagelijkse blogs.
Loop ze bikkel!

irene kalter zei

Uh dat berichtje was dus van mij.
Groetjes,
Irene

irene kalter zei

ps Ik kan na gescheurde kruisband (laatste skidag eind februari) nu weer fatsoenlijk een eind rennen. Dus tot binnenkort!

Anoniem zei

Fijn Jolanda, nu in Schotland. En een paar daagjes je "vriendjes" wachternd op jou. Geniet van alles en vooral van elkaar.

Janny